به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایسنا،شهین سالاروند اظهار کرد: سرطان یکی از بیماری‌های مزمن و شایع است که علاوه بر بیمار، خانواده و به‌ویژه مراقبان خانوادگی را نیز با فشارهای جسمی، روانی و اجتماعی زیادی مواجه می‌کند. بخش زیادی از مسئولیت مراقبت از سالمندان مبتلا به سرطان بر عهده اعضای خانواده است و همین موضوع می‌تواند بار مراقبتی سنگینی را به آنان تحمیل کند.

وی افزود: یکی از مهم‌ترین چالش‌های مراقبان خانوادگی، مدیریت عوارض ناشی از درمان سرطان و حمایت مستمر از بیمار است. این افراد برای انجام صحیح مراقبت‌ها به آموزش نیاز دارند، اما به دلیل شرایط روحی، خستگی ناشی از مراقبت و دشواری رفت‌وآمد، بسیاری از آنان امکان حضور مستمر در مراکز درمانی برای دریافت آموزش‌های حضوری را ندارند.

سالاروند با بیان اینکه تاکنون مطالعات محدودی درباره مقایسه اثربخشی آموزش حضوری و مجازی در این حوزه انجام شده بود، گفت: در بررسی مطالعات پیشین نیز نتایج یکسانی درباره برتری هر یک از این دو روش وجود نداشت؛ به همین دلیل اجرای این پژوهش ضروری به نظر می‌رسید.

دانشیار دانشگاه علوم پزشکی لرستان ادامه داد: طرح پژوهشی مقایسه آموزش مجازی و حضوری بر بارمراقبتی و راهبردهای مقابله‌ای مراقبین خانوادگی بیماران سالمند مبتلا به سرطان با هدف بررسی تأثیر این دو شیوه آموزشی بر میزان بار مراقبتی و نوع راهبردهای مقابله‌ای مراقبان خانوادگی اجرا شد.

وی در ادامه با اشاره به یافته‌های این پژوهش تصریح کرد: نتایج نشان داد هر دو روش آموزش حضوری و مجازی در کاهش بار مراقبتی مراقبان و افزایش استفاده از راهبرد مقابله‌ای مسئله‌مدار مؤثر هستند، اما آموزش حضوری از نظر آماری تأثیر بیشتری نسبت به آموزش مجازی دارد.

سالاروند، دلیل اثربخشی بیشتر آموزش حضوری را تعامل مستقیم میان آموزش‌دهنده و مراقبان عنوان کرد و گفت: در آموزش حضوری امکان دریافت بازخورد، پاسخ به پرسش‌های مراقبان، برقراری ارتباط دوطرفه و ارائه حمایت‌های روحی و روانی وجود دارد و همین موضوع باعث می‌شود آموزش‌ها اثربخشی بیشتری داشته باشند.

وی خاطرنشان کرد: با وجود برتری آموزش حضوری، آموزش مجازی نیز می‌تواند برای افرادی که امکان حضور در مراکز آموزشی را ندارند، راهکار مناسبی باشد و در بسیاری از موارد به کاهش فشارهای ناشی از مراقبت کمک کند.

این پژوهشگر تأکید کرد: استفاده از آموزش‌های ترکیبی شامل آموزش حضوری و مجازی نیز می‌تواند ضمن کاهش هزینه‌ها و رفع محدودیت‌های رفت‌وآمد، کیفیت آموزش مراقبان خانوادگی را ارتقا دهد و زمینه ارائه خدمات بهتر به سالمندان مبتلا به سرطان را فراهم کند.

سالاروند در پایان گفت: توانمندسازی مراقبان خانوادگی از طریق آموزش‌های علمی و کاربردی، علاوه بر کاهش فشارهای جسمی و روانی آنان، می‌تواند کیفیت مراقبت از بیماران سالمند مبتلا به سرطان را افزایش داده و به بهبود روند درمان و ارتقای کیفیت زندگی این بیماران کمک کند.